armell wachte met andwoord geven tot hij gabi een glas had ingeschonken en weer was gaan zitten. "laten we zeggen dat mensen die mij in de weg staan, niet op mijn vriendenlijst staan..." hij grijnsde. "is er nog geen lijk gevonden sinds gister avond...op een boot ofzo?" hij nam een slok wijn.

gabi keek armell aan en rolde met haar ogen. tuusrlijk hebben ze het lijk gevonden ze hebben het allleen niet bekent gemaakt om dat deze alweer in de haven heeft plaats gevonden. zegt ze en ze speelde lichtjes met het glas en ze nam een slokje. en ze willen geen paniek zaaien tot een of andere serie moordenaar rond loopt. zegt ze dan wat speels enn plagent tegen hem en ze nam weer een slokje

armell lachte. "inderdaad dat zou zeer verontrustend zijn....kan ik er wat aan doen dat ze allemaal de haven in komen een voor een....waarom denk je dat ik hier ben gaan wonen? het is zeker minder vermoeiend dan ze achternajagen door heel frankrijk...." hij keek naar zijn glas wijn...hij dacht terug aan zijn jeugd...aan zijn ouders...zijn familie...en zijn eindeloze reizen achter de moordenaars aan. "hij zal ervoor boeten dat hij mij ervan weerhield dynearis fatsoenlijk af te maken..." zijn gezicht was ineens vol haat.

Ga niet te ver armell we hebben die jonge nodig. zegt gabi en dronk het glas helemaal leeg. en trouwens dat van familie wreken heb je met hem gemeen. glimlacht ze dan en ze liep naar armell toe, hij heeft een jonger zusje. zegt ze dan en keek hem met twinkeldend ogen aan. ik zie je morgen wel ik ga slapen want als hij er is doe ik geen oog dicht. zegt ze en ze schudde even met aar lichaam. en ze knipoogde nog naar hem en liep na de deur

Armell keek haar met begerige ogen na. "ik doe nu zeker geen oog meer dicht." mompelde hij. hij liep haar achterna en deed de deur achter haar dicht. toen liep hij terug naar zijn woonkamer. hij pakte een boek, schonk een nieuw glas wijn in en ging weer op de sofa zitten. hij begon te lezen. hij hield toch zo veel van een goede misdaad serie....